Umowa franczyzowa

22454930835_a23a5fca2a_o

Umowa franczyzy jest podstawą, w oparciu o którą budowane są stosunki między franczyzodawcą a franczyzobiorcą. Warto jest przyjrzeć się jej dokładniej.

Umowę franczyzową zalicza się do umów nienazwanych, czyli takich, które nie są uregulowane przepisami prawa cywilnego. Co to oznacza?

Umowa tego typu daje większą swobodę w interpretacji i jej konstruowaniu. Nie oznacza to jednak zupełnej dowolności w formułowaniu jej postanowień.

Zgodnie z obowiązującą w prawie polskim zasadą swobody umów strony mogą zawrzeć umowę według swego uznania, o ile jej treść lub cel nie sprzeciwiają się właściwości stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. W ten sposób opisana zasada swobody umów wyznacza granice w kształtowaniu treści umów franczyzowych.

Nie jest możliwe ściślejsze doprecyzowanie umowy franczyzowej lub stworzenie jednego uniwersalnego wzorca dla wszystkich franczyz, ponieważ różne franczyzy dotykają szerokiego spektrum działań, o rozbudowanej specyfice z często bardzo różnych gałęzi gospodarki.

Jednakże można określić zagadnienia, które powinny się znaleźć w każdej umowie tego typu. Stanowią one szkielet, wokół którego można zbudować treść umowy.

Na początku umowy bardzo często wstawia się preambułę, która ma za zadanie określić intencje, idee oraz wartości stron, na podstawie których zostanie nawiązana współpraca między nimi.

Następnie muszą się pojawić zagadnienia, których nie powinno zabraknąć w profesjonalnie opracowanym kontrakcie:

  • Zasady przystąpienia do systemu,
  • Okres obowiązywania umowy,
  • Teren działania franczyzobiorcy,
  • Prawa i obowiązki stron,
  • Ochrona znaków towarowych i oznaczeń sieci,
  • Ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa,
  • Działalność konkurencyjna,
  • Szkolenia,
  • Opłaty licencyjne i opłata marketingowa,
  • Promocja i reklama,
  • Uprawnienia kontrolne franczyzodawcy,
  • Rozwiązanie umowy.

Innymi elementami, które mogą wchodzić w skład umowy franczyzowej, są dodatkowe postanowienia, dotyczące na przykład kar umownych, zabezpieczeń wierzytelności franczyzodawcy, czy ustalające zobowiązania stron po zakończeniu współpracy.

Wszystkie punkty sporne lub wątpliwości rozwiązuje się zgodnie z postanowieniami Europejskiego Kodeksu Etyki Franczyzowej, który jest głównym organem regulującym stosunki między franczyzobiorcami i franczyzodawcami.

TOP